Mitsuko kan het simultaan:
vonken plukken van de toetsen én
het uitgelezen volkje rondom haar
een landschap laten schilderen

waarin zij kan wandelen en springen.
Soms houdt ze halt, hoort het branden
van de zee en spaart haar adem.
Voordat ze invalt met een vlinderslag.

Het tafereel erkent geen tijdsverloop
hoogstens een cirkelgang van oog
naar oor naar fijne binnensnaren.

Handen die zich vuurvast binden
aan de klanken, naar vreugde tasten,
treurnis vinden. Stilaan troost vergaren.

Hans Rothuizen
winnaar 2021