het virus hield zich stil
mos onder de sneeuw –
ver weg dachten wij
zwierf het rond

het chinees klokje 
de sprookjesachtige magnolia
in maart in bloei

tot zo meteen de herinneringsbrief 
van moeder natuur ons uiteendreef
in quarantaine hield

op het jaagpad, langs de berm,
in het open veld met de wilgen
langs de paaiplaats voor snoekbaars en karper –
fuut en blauwe reiger duiken onder 

wij fietsen weer eigenwijs
alleen en zij aan zij
dekzand over de afgelegde weg

hanna kirsten
gastdichter 2020