De dag is nooit verspild als we een rustpunt
vinden, de stilte tussen strofen, prentkaartlicht.

Linden in het gelid. Sluimerkapel.
Theedamp oker in de kruinen.
Wij op een genadig bankje
zen tussen twee letters in.

Vogels gaan op in vrolijkheid.
Het nu is hier, we blijven even,
verliezen ons in zalig tijdverdrijf
van nieuwe namen geven
aan pimpelvaren, zigzagstekje, ruizelkruid.

Een roze avondzon verschuift omzichtig
veld en tijd.

Genadeoord hier in dit glooiend land van amen. 
We vallen naadloos samen.

Jan van Meenen
gastdichter 2022