Boek
Nederlands

De naam van de moeder

Roberto Camurri (auteur), Manon Smits (vertaler)
Fabbrico, een stadje in het noorden van Italië. Het is er saai, de huizen zijn omringd door eentonige, uitgestrekte velden, en er gebeurt nagenoeg nooit wat. Het is de woonplaats van Ettore en Pietro, vader en zoon. De twee zitten elkaar continu dwars, maar durven de confrontatie niet aan. Ettore’s vrouw, de moeder van Pietro, vertrok toen haar zoon nog maar een baby was. Ze heeft nooit meer iets
Titel
De naam van de moeder
Auteur
Roberto Camurri
Vertaler
Manon Smits
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Italiaans
Oorspr. titel
Il nome della madre
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2021
218 p.
ISBN
9789403116013 (hardback)

Besprekingen

Weemoed in woorden

Roberto Camurri's tweede roman, De naam van de moeder, puurt opnieuw schoonheid uit grauwheid en stilte.

Drie jaar geleden verscheen er een fonkelnieuwe ster aan het Italiaanse literaire firmament. Roberto Camurri, gezondheidswerker van beroep, scoorde in 2018 een onverbiddelijke bestseller met een meesterlijke debuutroman. Van de setting moest het boek het niet hebben. De menselijke maat speelt in Fabbrico, een ingedut plaatsje in de regio Emilia Romagna, waar de schrijver geboren en getogen is. In De naam van de moeder keren we terug naar dat Noord-Italiaanse dorpje, waar nog steeds geen donder te beleven valt. Zijn eersteling draaide om twee vrienden die verliefd waren op dezelfde vrouw. Zijn jongste gaat over een moeizame vader-zoonrelatie in een moederloos gezin.

Huilbaby's kunnen hun ouders tot wanhoop drijven, dat is bekend. De kleine Pietro is een van die schreeuwlelijken die hun verwekkers de oren van het hoofd brullen. 'Vandaag is een goede dag, hij heeft maar zestien uur gehuild', noteert zijn moeder sarcastisch in haar dagboek, de dag voor ze met de noorderzon verdw…Lees verder

Een vreselijk verdriet beschreven in vreselijke clichés

Paolo Cognetti noemde Roberto Camurri's debuut een 'ingetogen, gevoelig lied vanuit het laagland'. Met een beetje welwillendheid zou je De menselijke maat (2019) zo kunnen zien. Het is een roman vol sobere, aaneengeregen zinnen die beschrijven, beschrijven, beschrijven: de hitte op de Povlakte, het kleurloze stadje Fabbrico, pijnlijke stiltes tussen mensen die zich geen raad weten met hun gevoelens.

Voor zijn nieuwe boek, De naam van de moeder, koos Camurri hetzelfde decor en dezelfde thematiek. In stilte worstelen vader Ettore en zoon Pietro met het verdriet om Pietro's moeder, die zomaar uit hun leven verdween. Ettore verbrandt het nachthemd van zijn voormalige geliefde en koelt zijn woede verder in de kroeg, Pietro ziet in elke vrouw die ene die hem heeft verlaten. Een vreselijk verdriet, maar de alomtegenwoordige clichés (een warme hand op de huid voelen, lucht inademen die 'de longen vulde met kansen', staren in de leegte naar een onbekende toekomst) en het soms …Lees verder

Roberto Camurri - De naam van de moeder

BOEKENBAL

★★★☆☆

Met zijn verhalenroman 'De menselijke maat' werd Roberto Camurri wegens zijn ingetogen stem meteen tot 'kwetsbare meteoor van de Italiaanse literatuur' gedoopt. In de opvolger keert hij opnieuw terug naar zijn eigen godvergeten geboortedorpje Fabbrico om het wedervaren van een gehavend gezin te markeren: een vader en zoon lopen in cirkels rond hun verdriet en rond elkaar nadat de vrouw/moeder al heel vroeg het nest verlaat. Camurri beseft dat onbesproken emoties vaak feller resoneren. Weglaten doet wonderen.

Maar waar de Italiaan eigenheid aan zijn personages geeft, struikelt de lezer over clichés: een ongeruste vader op zoek naar zijn zoontje in de speeltuin, het kinderlijke verdriet om een overleden huisdier, het eerste lijntje coke op een feestje... Met tijdsprongen en perspectiefwisselingen tracht Camurri de van verlies doortrokken gevoelswereld te doen proeven, maar het tekort aan sprankelende details neigt naar een limoncello die met te veel water i…Lees verder

De naam van de moeder

Eerste zin. Hij zal thuiskomen voor de lunch op een dag in juli, het zal warm zijn, en de horizon zal getransformeerd zijn tot een vloeibare lijn onder een vage hemel.

 

 

 

Ettore en Pietro, vader en zoon, zijn op elkaar aangewezen. De laatste herinnering die Pietro aan zijn moeder heeft: haar aanblik in de beslagen achterruit van de auto, toen hij als baby door zijn vader naar een kuuroord in de bergen werd gevoerd. Maar is dat een herinnering of een wensdroom? Later zal Pietro zijn moeder nog regelmatig menen te ontwaren, soms in de reflectie van een etalage, soms achter een onbestemd raam. Haar afwezigheid is een zwart gat waar Pietro zijn leven rond opbouwt. Heeft ze haar biezen gepakt of heeft Ettore haar vermoord?

In elegant geschreven hoofdstukken hopt Italiaans talent Roberto Camurri van levensfase naar levensfase en schetst hij de tragiek van een jongen die zonder moeder opgroeit. Daarbij schroeft hij in elk hoofdstuk de dreiging op. De dood loert daarbij telkens nadrukkelijk om de hoek – Ettore die een woeste beer tegenkomt in de bergen, Pietro die bijna het leven laat aan een heet fornuis. Het leven is fragiel, ze…Lees verder

Moeder vertrokken, vader kapot

Nostalgische roman van Roberto Camurri over een gebroken familie is bij vlagen meeslepend.

'La famiglia' behoort tot de meest geliefde thema's van Italiaanse schrijvers en filmmakers. Zo werden we vroeger vaak ondergedompeld in het wel en wee van die grote, warme Italiaanse families, waar de rollen duidelijk waren, waar familiebelangen en eergevoel vooropstonden, waar je altijd terecht kon.

Dat traditionele warme nest is allang verdwenen. Gebroken eenkindgezinnen en moeizame familiebanden zijn de rode draden in beroemde boeken van schrijvers als Niccolò Ammaniti, Paolo Giordano en Paolo Cognetti. En ook nieuwkomer Roberto Camurri (1982) past in deze trend. In zijn bekroonde debuut De menselijke maat (2018) vertelde hij aangrijpend over mannen en vrouwen die ondanks hechte banden nooit over gevoelens spreken.

In De naam van de moeder beschrijft hij een kapotte familie waar iedereen in een eigen wereld leeft. De moeder verdwijnt zonder uitleg of excuus uit het leven van haar jonge gezin. Een amper tien maanden oude baby blijft achter bij zijn onbeholpe…Lees verder