Boek
Nederlands

De verloren toon

Lida Winiewicz (auteur), Elly Schippers (vertaler)

De verloren toon

Lida Winiewicz (auteur), Elly Schippers (vertaler)
Herinneringen van de Oostenrijkse schrijfster aan haar jeugd in Wenen vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Titel
De verloren toon
Auteur
Lida Winiewicz 1928-
Vertaler
Elly Schippers
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Der verlorene Ton
Uitgever
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2018
192 pagina's
ISBN
9789021408767 (paperback)

Besprekingen

Oma is gelukkig al dood

Memoires. Lida Winiewicz, 'Jodengebroed' van de jaargang 1928, verrijkt met haar memoires de literatuur én het collectieve geheugen.

Wenen, de voormalige hoofdstad van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk, werd in de periode tussen de wereldoorlogen een provinciestad die er niet meer toe deed, en die in 1938 zonder slag of stoot door de troepen van Hitler werd ingenomen. Het is de wereld die Stefan Zweig zo meesterlijk beschreef in het autobiografische De wereld van gisteren.

Tot die tijd woonden er veel Joden, vaak in gemengde families, en huisvestte Wenen een gesofisticeerd, welvarend milieu waarin schrijfster en vertaalster Lida Winiewicz in 1928 werd geboren. In haar eerste boek dat in het Nederlands vertaald is, vertelt zij over haar jeugd. Met herinneringen als deze wordt de literatuur en het collectieve geheugen echt verrijkt.

Winiewicz herinnert zich de kleinste details: de namen van de vrijers van de dienstmeisjes, de geur van goulash in een trappenhuis, de overlevingsstrategieën aan het einde van de oorlog: 'Tante Jetti bakte flensjes op de strijkbout'. Haar ouders traden uit de kath…Lees verder

Autobiografische herinneringen aan haar Weense jeugd van een in Oostenrijk bekroonde schrijfster (1928). In korte episodes die met elkaar één geheel vormen, vertelt zij aanvankelijk over vrij gewone belevenissen uit haar betrekkelijk onbekommerde kindertijd, die een dramatische wending krijgt als de nazi's in 1938 aan de macht komen. Haar halfjoodse vader en joodse stiefmoeder emigreren naar Frankrijk – waar ze het noodlot niet kunnen ontlopen; zij en haar zus blijven achter en overleven bij familie. Geen weids historisch panorama, maar de alledaagse belevenissen maken de geschiedenis wel ontroerend invoelbaar. Een persoonlijk verslag in levendige, montere taal vol ironische understatements. Lezenswaardig en zeer toegankelijk door het gebruik van de tegenwoordige tijd en de chronologische opbouw.