Boek
Nederlands

Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir

Jayson Greene (auteur), Annemie DeVries (vertaler)
+1
Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir
×
Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir

Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir

Jayson Greene (auteur), Annemie DeVries (vertaler)
Genre:
Een vader vertelt over het overlijden van zijn tweejarig dochtertje door een ongeluk en over de geboorte van zijn zoon daarna.
Titel
Daarboven zagen wij de sterren weer : memoir
Auteur
Jayson Greene
Vertaler
Annemie DeVries
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Once more we saw stars
Uitgever
Amsterdam: Spectrum, 2019
253 p.
ISBN
9789000362752 (paperback)

Besprekingen

Vooral het eerste hoofdstuk is schokkend. De vader, auteur van dit boek, vertelt hoe zijn tweejarig dochtertje dodelijk verongelukt! Hij beschrijft precies zijn gevoelens rondom dat ongeluk van Greta, zo precies, dat de lezer het bijna aan den lijve voelt. Vooral ook het afstaan van de gezonde organen van het kind en hoe dat in zijn werk gaat. Op een bijzonder knappe manier verwoordt hij zijn verdriet. Ergens zegt hij 'zich definitief geveld te voelen'. Na verloop van tijd durft het jonge stel toch weer zwanger te worden en dat is een tijd met gemengde gevoelens: durven zij het ècht wel aan? Tijdens de zwangerschap zoeken ze op een meer spirituele wijze – onder meer yoga – hulp om toch maar zeker te weten dat deze zwangerschap goed zal verlopen. De vader beschrijft enige wonderlijke zogenoemde 'ontmoetingen' met zijn overleden kind. Ten slotte wordt een zoon, Harrison, geboren. En hoewel de vader ergens zegt: 'De daad van het treuren om jou, Greta, gaat door en door en door...' eindig…Lees verder

Niet alles komt goed. En dat is niet erg.

Journalist Jayson Greene schrijft over rouw en opstanding na plotse dood van tweejarige dochter.

Jayson Greene en zijn vrouw Stacy zijn er niet bij als hun tweejarige dochter een baksteen, zeven verdiepingen hoger losgeraakt, op haar hoofd krijgt. Er zit een eindeloze autorit tussen hen en het ziekenhuis waar hun kindje aan de beademing ligt. Voor Greene het weet heeft hij al tegen twee mensen, waaronder de beambte van de tolpoort waarvan ze hun pasje vergeten zijn, het onvoorstelbare uitgebruld: zijn dochter heeft een ongeluk gehad. Gezien hoe hun gezichten veranderen, verzachten. 'Ik leer nu al wat er gebeurt als je dit tegen mensen zegt.'

'Daarboven zagen wij de sterren weer' is niet alleen Greenes verslag van rouw en (gedeeltelijke) opstanding, maar ook dat van een leerproces. Een 'heropvoeding', noemt hij het ergens. Opnieuw leren leven, op een nieuwe planeet. Waar je dochter niet meer leeft. De hel kortom - de titel van het boek komt uit de gelijknamige afdeling van Dantes 'De goddelijke komedie'. Of Greene wil of niet, dit is voortaan zijn wereld.

Vorig ja…Lees verder